Laatste loodjes...

Het is winter in Chili. Bontlaarzen zijn weer in de mode, bomen zijn in een diepe winterslaap. Vandaag heeft een waterige ochtendzon een weg door de ´camanchaca´, een dikke mist die in de koude maanden boven de kust van Chili hangt, gevonden. De terrassen stonden dan ook al vroeg klaar om de verkleumde Chilenen en toeristen te ontvangen met een warme glimlach.
Mijn verblijf in Zuid-Amerika loopt weer bijna ten einde! Na een prachtige drieweekse reis van Buenos Aires naar het hoge noorden van Argentinie waar de Quechua en de Aymara leven alsof de tijd heeft stilgestaan. Vervolgens dwars door het koloniale verleden van Bolivia, de steden Sucre en Potosi en het hoogtepunt van de reis, letterlijk en figuurlijk, vier dagen per jeep over de zoutmeren en surrealistische hoogvlakte ingeklemd tussen de Andesketens. De hoogte, winterkou (-12graden), het ijskoude water op je slaperige gezicht, ijs in de waterput, de immer aan hun jeeps sleutelende chauffeurs, onze comandante en chauffeur ´Ruddy´ altijd lachend en in voor een goede grap, de heerlijke verwennerijen van ´restaurante Fermina`, onze meereizende kokkin en haar dochter Fabiana, de adembenemende vergezichten en eindeloze eenzaamheid, een mengeling van extreme ervaringen die een onvergetelijke indruk achterlaten.

Morgen reizen we over land van La Serena de resterende vijfhonderd kilometer naar het zuiden, naar Santiago de Chili. Een reis van ´slechts´ zes uur. Aldaar gaan we nog een paar dagen genieten van deze enorme metropool van 6 miljoen inwoners met wijnbodega´s en ski-oorden om de hoek.
Op 12 augustus land ik dan weer in mijn vertrouwde vaderland! Vanaf 17 augustus trek ik tijdelijk in mijn ´eigen´ huisje in Oost in. In november pak ik mijn biezen weer en verruil ik Nederland voor de pampa´s van Argentinie!

Een warme ´abrazo´ vanaf de kust van de Stille Oeaan.