Las Cañadas: boter, kaas, eieren en de visumvlucht naar Belize

Mari en Armando

Kleurige, zoete lekkernijen, Mexico

Mari in de moestuin, Las Cañadas

Laatste daglicht, Las Cañadas

Mysterieus licht op de sierra, uitzicht moestuin, Las Cañadas

Keuken en eetzaal, Las Cañadas

Las Canadas bus brengt de werknemers naar huis, chauffeur Jose

Bouw van de school tijdens cursus ´Compacted Earth Building` Las Cañadas

Kevin is uitgeloot om bejaarde kippen naar de andere kant te helpen...

Kip in de soeppan, Las Cañadas

Ingewanden schoonmaken, Las Cañadas

Zeilen voor het rif bij Caye Caulker, Belize

Genieten van bagels met jummy sterke koffie, Anna en Nori, Caye Caulker, Belize

Bar The Split en de reggeaboot, Caye Caulker

Hollandse invloeden, Maurice, Caye Caulker

Dagje zeilen naar Hol Chan, Miguel, Nori, Anna, Caye Caulker

Koken met tweelingzus Nori op Caye Caulker, Belize tijdens onze `visumvlucht`

Geitenbrij in Las Cañadas

Uitzicht op vulkaan Pico de Orizaba vanuit mijn stulpje, Las Canadas

Mijn casa de campesino op de heuvel, Las Cañadas, Veracruz, Mexico

Nevelwoud vanaf mijn patio, Las Cañadas

Achter de bergen schijnt de zon...!

Door het openstaande raam waait soms onverwacht een briesje. De zon staat hoog aan de hemel. Vlinders fladderen onvermoeibaar door de eindeloze velden bloemen. Krekels schijnen ook geen siësta te houden. In Los Hornillos, een dorpje gelegen in de provincie Cordoba vind je op dit uur van de dag geen levende ziel op straat. Zelfs de Ruta 14 die dwars door het dorp loopt, is rustig. Het is simpelweg te warm om je in de zon te begeven, laat staan een auto. Vanuit mijn nieuwe optrekje kijk ik uit op de bergen van Achala. Daar waar de vegetatie ophoudt, rijzen imponerende, gekartelde bergrichels omhoog. Schaduwen van wolken maken grillige bewegingen op de kale rotswanden, doods en voor het oog onbewoonbaar. Een eenzame gier cirkelt door de lucht. Traslasierra is het gebied dat letterlijk ‘achter de bergen’ ligt. Ver beneden me kronkelt de Rio Nono, afwateringsrivier van het nabijgelegen stuwmeer. Terwijl het Patagonische zuiden zich langzaam begint voor te bereiden op de komst van de herfst,...

Mate araucano, mandalas en hazenpantoffels

Terwijl ik mijn handen warm aan een overheerlijke ‘mate araucano’ bereid met koffie van de zaden van de algarrobo-boom, staar ik naar buiten. Het zicht reikt vandaag niet verder dan vijf meter. De bergen zijn in de wolken gehuld. Het was dan ook hoog tijd dat de kou zijn intrek kwam nemen. De afgelopen dagen waren buitensporig mooi en warm. De avonden fris en gevuld met de geuren van de herfst. Een aantal lokalen warenreeds voorbereid op het ‘ergste’. Wollen muts op, handschoenen aan. De Cordobes heeft het erg snel koud... Vanochtend kwamen de witte slierten als een vertraagde lawine over de toppen van de bergen van Achala rollen. Binnen een uur bevond ik me in een witte wolkenwereld. Het dorp en de rivier beneden me volledig onzichtbaar, de bergen zijn verdwenen alsof ze weg-gefotoshop-t zijn uit een landschapsfoto. De honden liggen, bij wijze van uitzondering, dicht tegen elkaar aan, elkaars warmte benuttend. Al wekenlang lopen kinderen door de velden te struinen op zoek naar ‘leña’,...

Negen jaar later

'Net als in de film' zong Toontje lager. 'Nine years later' verschijnt op het bioscoopscherm en de film maakt een bewuste sprong in de tijd. Ik zag mijn sprong niet aankomen. Wel waren het negen mooie, intense jaren waarin er tijd noch ruimte leek te zijn voor schrijven en het delen van mijn ervaringen op de sociale media. Ik kon het alleen maar be-leven. Vandaag, nieuwsgierig naar mijn 'oude' verhalen, las ik over mezelf in andere tijden en gleed er een glimlach over mijn gezicht. Hoe mooi waren die jaren van rondreizen en ontdekken en ongekende vrijheid. Vandaag woon ik weer terug in mijn ouderlijk dorp. Verrijkt met een 'grote' liefde, een thuis in de bergen en de komst van twee lieve, prachtige dochters die mijn eindeloze inspiratie en leerschool zijn. Getekend door het verlies van een 'compa ñ ero' en vader en het achterlaten van een land dat me zo dierbaar is. Samen met mijn meiden leerde ik Nederland opnieuw kennen. Vanuit die wieg van...

Brieven uit Argentinië

Search This Blog