Skip to main content

Las Cañadas: boter, kaas, eieren en de visumvlucht naar Belize


Mari en Armando


Kleurige, zoete lekkernijen, Mexico


Mari in de moestuin, Las Cañadas


Laatste daglicht, Las Cañadas


Mysterieus licht op de sierra, uitzicht moestuin, Las Cañadas


Keuken en eetzaal, Las Cañadas


Las Canadas bus brengt de werknemers naar huis, chauffeur Jose


Bouw van de school tijdens cursus ´Compacted Earth Building` Las Cañadas









Kevin is uitgeloot om bejaarde kippen naar de andere kant te helpen...
















Kip in de soeppan, Las Cañadas


Ingewanden schoonmaken, Las Cañadas






Zeilen voor het rif bij Caye Caulker, Belize

Genieten van bagels met jummy sterke koffie, Anna en Nori, Caye Caulker, Belize


Bar The Split en de reggeaboot, Caye Caulker


Hollandse invloeden, Maurice, Caye Caulker

Dagje zeilen naar Hol Chan, Miguel, Nori, Anna, Caye Caulker


Koken met tweelingzus Nori op Caye Caulker, Belize tijdens onze `visumvlucht`


Geitenbrij in Las Cañadas


Uitzicht op vulkaan Pico de Orizaba vanuit mijn stulpje, Las Canadas


Mijn casa de campesino op de heuvel, Las Cañadas, Veracruz, Mexico


Nevelwoud vanaf mijn patio, Las Cañadas

Popular posts from this blog

Negen jaar later

'Net als in de film' zong Toontje lager. 'Nine years later' verschijnt op het bioscoopscherm en de film maakt een bewuste sprong in de tijd. Ik zag mijn sprong niet aankomen. Wel waren het negen mooie, intense jaren waarin er tijd noch ruimte leek te zijn voor schrijven en het delen van mijn ervaringen op de sociale media. Ik kon het alleen maar be-leven.  Vandaag, nieuwsgierig naar mijn 'oude' verhalen, las ik over mezelf in andere tijden en gleed er een glimlach over mijn gezicht. Hoe mooi waren die jaren van rondreizen en ontdekken en ongekende vrijheid. Vandaag woon ik weer terug in mijn ouderlijk dorp. Verrijkt met een 'grote' liefde, een thuis in de bergen en de komst van twee lieve, prachtige dochters die mijn eindeloze inspiratie en leerschool zijn. Getekend door het verlies van een  'compa ñ ero'  en vader en het achterlaten van een land dat me zo dierbaar is.  Samen met mijn meiden leerde ik Nederland opnieuw kennen. Vanuit die wieg van...
Post a Comment
Read more

Bark Europa en Antarctica, november 2009 - januari 2010

De zon is nog maar net vanachter de bergen, de lucht voelt fris, de straten zijn rustig. Zaterdagochtend. In mijn favoriete cafeetje in Villa Las Rosas is het ook nog rustig. De koffiemachine rammelt en pruttelt. De ‘medialunas’ oftewel croissants, worden binnengebracht, vers uit te oven zo te ruiken. Ik ben alweer twee maanden terug op mijn stek in de bergen van Cordoba. Na twee maanden in het zuiden van het land te hebben vertoefd, was de omschakeling van Antarctische temperaturen naar de tropische zinderende hitte hier erg groot. Antarctica was wederom een ‘beleving’. Woorden blijven tekort schieten om dit enorme en indrukwekkende continent te beschrijven. De Drake Passage blijft ook een prima obstakel om dit laatste stuk ‘ongerepte’ natuur te bereiken. Niettemin reisden een slordige veertigduizend toeristen het afgelopen seizoen wederom af naar deze witte wereld! Het waren twee prachtige, afwisselende reizen met relaxte groepen. De eerste reis was redelijk vroeg in het seizoen en...
Post a Comment
Read more

Magische kruidenbrouwsels, Nederlandse invloeden en de eerste nachtvorst

De winter is net een dag begonnen en het ijs staat hier op de droge vegetatie. 't Is fris vanochtend. Maar na de gure nattigheid is het heerlijk om de hemel weer kraakhelder te zien vandaag. Terwijl de laatste sterren verdwijnen achter het blauwe ochtendlicht en de maan getaag haar weg vervolgd naar de andere einder, word de wereld hier langzaam wakker. Het valt niet mee om vroeg op te staan. Het is lang donker en het bedje is heerlijk warm. Een koude douche neem ik al een paar weken niet meer 's ochtends, maar zelfs het water in mijn gezicht voelt ijzig aan. Ik kan geen droog hout vinden en besluit mijn ochtendmeditatie dan maar met een trui extra aan te doen. Ik slurp van mijn bakje dagelijkse thee gemaakt van 'carqueja', een wonderbaarlijk kruid waar ik het komende jaar vrienden mee moet zien te worden. Geen makkelijke taak, want mijn gehemelte staat stijf van de bitterheid die zich aan haar vastklampt en zelfs met slikken blijf die diepe smaak in de mond hangen. Het...
Post a Comment
Read more