Skip to main content

Het einde van de wereld....


De reis van Amsterdam naar Buenos Aires was een onverwachte verrassing. Ik mocht omvliegen over Mexico-Stad en kreeg voor mijn hulp in nood aan een overboekte Lufthansa een leuk zakcentje. Ach, haast had ik niet uiteindelijk.

Vanuit Mexico had ik de eer om samen met de voetbalploeg River te mogen vliegen wat menig jaloerse blik opleverde bij Argentijnen. Helaas vergeten handtekeningen te vragen...

In Buenos Aires was het reeds zomers warm. Ik arriveerde met een slordige 30 graden Celcius. De taxichauffeur wist te melden dat het de week ervoor zelfs 38 graden was geweest.
Mijn grote steun en toeverlaat Aguamar zat met een heerlijke lunch al op me te wachten. Het was aanschuiven en smullen gelbazen zeg maar. Met als toetje, stroopwafels, want die waren besteld door Sofi en Abi, haar kinderen!
De dagen in Buenos Aires vlogen voorbij met studeren en genieten van het heerlijke zonnetje. Weerzien met een paar vrienden onder het genot van een 'mate'. Het waren relaxte dagen.

Voor dag en dauw vertrok ik eergisteren naar de lokale luchthaven voor de nationale vlucht naar Ushuaia. Ik zat gezellig in het vliegtuig met RTL Travel en onze aller Chris Segers, waar ik overigens ook geen handtekening aan heb gevraagd. Het was een beweeglijk vluchtje. Eten is nooit de keuken uitgekomen. De landing was ook onstuimig, maar ja, daar staat Ushuaia en het aangrenzende Beaglekanaal om bekend. Terwijl de sneeuwpieken rakelings onder ons voorbij suisden, stuiterden we letterlijk naar beneden. Ik moest nog even denken aan de tijden dat de landingsbanen niet in de juiste richting lagen en er slechts drie piloten (van de luchtmacht) waren die hier mochten landen....

De kou sloeg in het gezicht bij het uitstappen. Dat is even wat anders dan Buenos Aires. De taxichauffeur grinnikt als ie me ziet rillen. Hij zet me af in een van die straatjes in Ushuaia die een helling van minstens 30 graden hebben. Ik rol letterlijk uit de taxi. Het hotelletje doet erg onbewoond aan. De hond begroet me enthousiast. Ik laat een boodschap achter en loop met mijn boeltje weer bergafwaarts. Even 'mate' drinken bij vrienden. 't Is fijn om terug te zijn aan het einde van de wereld.

Comments

Popular posts from this blog

Achter de bergen schijnt de zon...!

Door het openstaande raam waait soms onverwacht een briesje. De zon staat hoog aan de hemel. Vlinders fladderen onvermoeibaar door de eindeloze velden bloemen. Krekels schijnen ook geen siësta te houden. In Los Hornillos, een dorpje gelegen in de provincie Cordoba vind je op dit uur van de dag geen levende ziel op straat. Zelfs de Ruta 14 die dwars door het dorp loopt, is rustig. Het is simpelweg te warm om je in de zon te begeven, laat staan een auto. Vanuit mijn nieuwe optrekje kijk ik uit op de bergen van Achala. Daar waar de vegetatie ophoudt, rijzen imponerende, gekartelde bergrichels omhoog. Schaduwen van wolken maken grillige bewegingen op de kale rotswanden, doods en voor het oog onbewoonbaar. Een eenzame gier cirkelt door de lucht. Traslasierra is het gebied dat letterlijk ‘achter de bergen’ ligt. Ver beneden me kronkelt de Rio Nono, afwateringsrivier van het nabijgelegen stuwmeer. Terwijl het Patagonische zuiden zich langzaam begint voor te bereiden op de komst van de herfst,...

Wedding bells and angry gods

While the snow is falling down, two people are dancing tango on deck. The same circle, over and over again. Tango music sounds from the speakers, the teacher counting and watching as their steps improve. The captain is writing his speech, the galley busy baking the sweetest of wedding cakes. Champagne is brought up from the dry stores. An old shower curtain is converted into an elegant wedding gown. Petermann Island is a snow-covered and domed island rising to a rocky summit. Along the rocky coastline there are many bays, decorated by the most beautiful of ice sculptures. The island is inhabited by Adelie penguins, blue-eyed shags and south polar skuas. As we land, snow is still blowing around our heads. We gather close to a refuge hut, overtaken completely by a gentoo penguin colony. When the couple approaches, the wedding tune sounds from Jan’s Uruguayan native instrument accompanied by Esther and Sabine’s lyrics. Surrounded by white and penguins, the whole scenery is somewhat odd....

Zomervakantieperikelen

Gisteren liep ik dorstig een kiosk in in het stadje Puerto Madryn. Op mijn teenslippers - ja, 't is nog steeds zomer hier.  Terwijl ik de deur van de koeling opentrek om een fles water te pakken, valt mijn oog op een met stift geschreven papiertje dat haastig op de ruit is geplakt: pas op, deze deur niet zonder schoeisel openen.  Het gebrek aan kleingeld is ook een nachtmerrie. Winkels kopen uit pure wanhoop op zwarte markten duur muntgeld op. En daarvan zijn een aanzienlijk aantal munten ook nog eens vals. Niet dat iemand zich daar veel van aantrekt. Muntgeld is muntgeld. Het is makkelijker om er vanaf te komen dan ze te vergaren. Dus, als je munten hebt, tracht je ze zo lang mogelijk te behouden. Het komt steeds vaker voor dat je in plaats van 10 cent twee snoepjes krijgt. De bus eist nog steeds gepast kleingeld. Dus je moet je je kleingeld 'managen'. Of lopen. Of een pakje kauwgum kopen om weer kleingeld retour te krijgen. En dan hopen dat ze dat kleingeld weer niet in s...