Skip to main content

Bosbranden, gebrek aan water, tropische hittegolf en een soja-invasie....



Het is alweer bijna een maand geleden dat ik op het vliegtuig terug naar Argentinie stapte. Herfstend Nederland achterlatend, trof ik hier een onder de hitte bezwijkend Cordoba aan. Terwijl het diepe zuiden worstelt met de zware sneeuwval, is het hier zoeken naar een stukje schaduw dat enige verkoeling biedt. Wervelwinden teisteren het gebied dat door bosbranden volledig kaal is gebrand. Ik kan ze goed zien vanaf de berg. Het meer dat ver beneden me ligt, is omgetoverd in een enorme, weliswaar groene, vlakte, met een klein kronkelend stroompje dat dapper haar weg naar beneden zoekt onder de felle zon.
Water, is het woord dat in bijna alle dagelijkse conversaties terugkeert. Elke dag zijn er families die geen water uit de kraan krijgen. De verkoop van watertanks is drastisch gestegen. Over de radio wordt opgeroepen tot zuinigheid. Auto's wassen, zwembaden van schoon water voorzien, planten water geven....verboden.

Vanochtend werd de voorlopige balans opgemaakt: er is 380.000 hectare natuur in vlammen opgegaan in de provincie Cordoba dit jaar. Een groot deel van die branden zou aangestoken zijn. De lokale bus die me van Los Hornillos naar het volgende stadje brengt passeert een van die platgebrande gebieden. Een groot deel is pampa, vlakte, maar door de felle winden die dagen is het vuur de berg op gejaagd en heeft de volledig flank kaalgebrand. Vandaag is het er een drukte van belang. Landbouwmachines zijn aan het ploegen, Tractoren ruimen de zwartgeblakerde resten van de bomen en struiken op. Mijn buurvrouw snuift: 'Dat land is verhuurt aan een sojaboer. Die brand had 'n duidelijk doel.....' Ik kijk verbijsterd naar buiten. In de Argentijnse wet staat inderdaad dat een koper zijn aangekochte land indien zich er natuurlijke vegetatie op bevind, dat niet mag omkappen. Er staat echter niets in over het in de fik steken van grond....

Met driehonderdtachtigduizend hectare bomen minder, hebben we in deze aride provincie last van opmerkelijk hoge temperaturen voor de tijd van het jaar. Ook de wind laat zich door niets meer temperen onderweg en raast lustig rond, enorme stofwolken veroorzakend op haar weg. En die paar wolken die's middags hun uiterste best doen en zich verzamelen boven de bergen, daar gaat met een vochtigheidsgraad van 6 ook niks uitvallen....
Ik bestel nog een kop koffie. De ventilator geeft op dit uur van de dag nauwelijks verkoeling meer. Ik voel het zweet langs mijn oksels druppelen.... Is het het apocalyptische gevoel dat zich van me meester maakt, terwijl ik het relaas opschrijf...?

Voorlopig doe ik elke avond een schietgebedje op de berg opdat zuster Regen haar waterdruppels op Moeder Pacha en ons neer laat dalen. En tot dat moment...houden we de 'fingers crossed'.

Voor de liefhebbers, hieronder een artikel over genetisch gemanipuleerde soja, dat in veel westerse landen niet meer mag worden verbouwd vanwege de enorme hoeveelheden onkruidverdelger Roundup die hierbij worden gebruikt en hun effect op natuur, mens en dier. Zoals het bedrijf Monsanto.nl zegt: RoundUp zorgt ervoor dat u geen onkruid meer heeft. Duidelijk verhaal. De vraag is alleen wat Monsanto's definitie van onkruid is.....
Ondanks dit misschien wat zwaar-op-de-maag-verhaal gaat het met mij goed. Het is en blijft een groot plezier om je eigen groenten te zien groeien en het leven te leven in de -vooralsnog- zo pure natuur. Ik mag me een bevoorrecht mens beschouwen denk ik, dat ik op zoveel prachtige plekken op deze aardkloot heb mogen logeren. Ik hoop dat velen met mij de wonderen der aarde mogen blijven aanschouwen en beschermen. Vooral tegen misbruik van bedrijven zoals Monsanto. De VARA heeft er een interessante Vroege vogels aan gewijd....en hiernaast vind je de link naar de documentaire 'De wereld volgens Monsato. Not to be missed.
En als je je dan afvraagt of dit niet een erg ver-van-je-bed-show is, kijk tijdens het boodschappen doen dan eens op de verpakking van voedingswaren... Waar zit tegenwoordig geen (genetisch gemanipuleerde) soja in?

Tot slot nog een pareltje op het gebied van kunst; een videofilmpje van het werk van Kseniya Simonova uit de Ukraine. Erg bijzonder!

Lieve mensen, past op uzelf en de uwen, en weest lief voor elkander.....! Dan komen we er wel.
Veel liefs en knuffels van mij en mijn twee doerakken, Uma en Nut die tegenwoordig elke dag vrijwillig douchen....

Comments

Anonymous said…
En ik maar denken dat onze verslaving aan veevoer, want daar is het overgrote deel van de soja voor bedoeld (12 miljoen varkens en 90 miljoen kippen alleen al in Nederland), alleen Brazilië platbrandde.
m.vr.gr. Jack Biemans

Popular posts from this blog

Achter de bergen schijnt de zon...!

Door het openstaande raam waait soms onverwacht een briesje. De zon staat hoog aan de hemel. Vlinders fladderen onvermoeibaar door de eindeloze velden bloemen. Krekels schijnen ook geen siësta te houden. In Los Hornillos, een dorpje gelegen in de provincie Cordoba vind je op dit uur van de dag geen levende ziel op straat. Zelfs de Ruta 14 die dwars door het dorp loopt, is rustig. Het is simpelweg te warm om je in de zon te begeven, laat staan een auto. Vanuit mijn nieuwe optrekje kijk ik uit op de bergen van Achala. Daar waar de vegetatie ophoudt, rijzen imponerende, gekartelde bergrichels omhoog. Schaduwen van wolken maken grillige bewegingen op de kale rotswanden, doods en voor het oog onbewoonbaar. Een eenzame gier cirkelt door de lucht. Traslasierra is het gebied dat letterlijk ‘achter de bergen’ ligt. Ver beneden me kronkelt de Rio Nono, afwateringsrivier van het nabijgelegen stuwmeer. Terwijl het Patagonische zuiden zich langzaam begint voor te bereiden op de komst van de herfst,...

Mate araucano, mandalas en hazenpantoffels

Terwijl ik mijn handen warm aan een overheerlijke ‘mate araucano’ bereid met koffie van de zaden van de algarrobo-boom, staar ik naar buiten. Het zicht reikt vandaag niet verder dan vijf meter. De bergen zijn in de wolken gehuld. Het was dan ook hoog tijd dat de kou zijn intrek kwam nemen. De afgelopen dagen waren buitensporig mooi en warm. De avonden fris en gevuld met de geuren van de herfst. Een aantal lokalen warenreeds voorbereid op het ‘ergste’. Wollen muts op, handschoenen aan. De Cordobes heeft het erg snel koud... Vanochtend kwamen de witte slierten als een vertraagde lawine over de toppen van de bergen van Achala rollen. Binnen een uur bevond ik me in een witte wolkenwereld. Het dorp en de rivier beneden me volledig onzichtbaar, de bergen zijn verdwenen alsof ze weg-gefotoshop-t zijn uit een landschapsfoto. De honden liggen, bij wijze van uitzondering, dicht tegen elkaar aan, elkaars warmte benuttend. Al wekenlang lopen kinderen door de velden te struinen op zoek naar ‘leña’,...

Negen jaar later

'Net als in de film' zong Toontje lager. 'Nine years later' verschijnt op het bioscoopscherm en de film maakt een bewuste sprong in de tijd. Ik zag mijn sprong niet aankomen. Wel waren het negen mooie, intense jaren waarin er tijd noch ruimte leek te zijn voor schrijven en het delen van mijn ervaringen op de sociale media. Ik kon het alleen maar be-leven.  Vandaag, nieuwsgierig naar mijn 'oude' verhalen, las ik over mezelf in andere tijden en gleed er een glimlach over mijn gezicht. Hoe mooi waren die jaren van rondreizen en ontdekken en ongekende vrijheid. Vandaag woon ik weer terug in mijn ouderlijk dorp. Verrijkt met een 'grote' liefde, een thuis in de bergen en de komst van twee lieve, prachtige dochters die mijn eindeloze inspiratie en leerschool zijn. Getekend door het verlies van een  'compa ñ ero'  en vader en het achterlaten van een land dat me zo dierbaar is.  Samen met mijn meiden leerde ik Nederland opnieuw kennen. Vanuit die wieg van...